Wat is homeopathie

Homeopathie is een geneeswijze die het immuunsysteem ondersteunt. Met een zo minimaal en zo mild mogelijke prikkel, het homeopathisch medicijn, wordt de weerstand dusdanig gestimuleerd dat de patiënt zijn klachten weer te boven komt. Het zelfherstellend mechanisme dat eerder inactief was komt weer in beweging. Homeopathie bestrijdt niet de ‘boosdoener’, een bacterie of virus, maar versterkt de weerstand.. Niet de ziekte maar de zieke mens wordt behandeld. Dit is een wezenlijk verschil met de reguliere geneeskunde.

Bij emotionele klachten versterkt een homeopathische behandeling op een vergelijkbare wijze de psychische draagkracht. De basis voor de homeopathie werd ruim 200 jaar geleden gelegd door de Duitse arts Samuel Hahnemann. Sindsdien hebben generaties homeopaten over de hele wereld de kennis van deze geneeswijze verdiept en uitgebreid.

Homeopathie valt onder Complementaire en Alternatieve Geneeswijzen (CAM).


Het uitgangspunt

Heel veel stoffen zoals planten, mineralen (b.v. kwik) of dierlijke producten (b.v. bijengif) veroorzaken bij gezonde mensen bepaalde ziektesymptomen. Als van dezelfde stof een homeopathisch geneesmiddel wordt gemaakt kan dat medicijn dezelfde symptomen bij zieke mensen juist genezen. Dit wordt ook wel het gelijksoortigheidprincipe of de ‘Similia’regel genoemd.

Het homeopathisch medicijn

Homeopathische medicijnen zijn gemaakt van planten, mineralen of dierlijke producten. Via een proces van telkens weer verdunnen en schudden van de uitgangsstof (het potentiëren) komt de geneeskrachtige werking van het homeopathische medicijn tot uiting.
Homeopathische medicijnen zijn niet onderdrukkend, geven geen gewenning of afhankelijkheid en hebben geen bijwerkingen. Zij zijn daarom bij uitstek geschikt tijdens de zwangerschap, bij borstvoeding en voor baby’s en kinderen.



Wetenschappelijk onderzoek

Op de site van de beroepsvereniging NVKH vindt u een link naar meer dan 120 wetenschappelijke studies over homeopathie, gepubliceerd in diverse internationale tijdschriften.
http://nvkh.nl/wetenschap/bekijkbericht/2/